Czytasz wypowiedzi wyszukane dla hasła: witryny sklepowe Warszawa

Rozumiem Twoja milosc do Legii jako zespolu, ale jak podaje Rzeczpospolita:

Policja: ekscesy kibiców świętujących mistrzostwo Legii

Powybijane szyby w witrynach sklepowych i pociągach, 57 zatrzymanych oraz 27
interwencji funkcjonariuszy w śródmieściu Warszawy - to wstępny policyjny
bilans świętowania wczoraj wieczorem przez kibiców zdobycia tytułu mistrza
Polski przez Legię. "Straty jeszcze są nieoszacowane; cały czas spływają
informacje - powiedział rzecznik stołecznych policjantów Dariusz Janas. -
Najbardziej ucierpiała Starówka, gdzie wybito najwięcej szyb, zwłaszcza na
ul. Piwnej. Kibice wybijali też szyby w samochodach, skakali po dachach aut,
zniszczyli tramwaj" - dodał. Jedna szyba została wybita także w Pałacu
Prezydenckim. Jak informuje PKP, na stacji w Tłuszczu, w pociągu z Warszawy
do Małkini, wybito wszystkie szyby. W pociągu z Warszawy do Skierniewic
wybito wszystkie szyby i powyłamywano wszystkie półki. W składzie jadącym z
Warszawy do Nasielska wybito 13 szyb, zniszczono 12 siedzeń oraz wybito
wszystkie świetlówki.

Kibice tak okazuja swa radosc?
:((((

Pozdrawiam
Szuwaks


no gdyby Rzepa chcialaby byc obiektywna do konca i nie szukac ciemnej

takze nie stety wielu idioitow, ktorzy nie dorosli do tego zeby byc
kibicami.

Imho PKP moze takze podciagnac juz wybite szyby w skladzie pod wybryki idiotow,

ktorzy nosza szalik Legii. Ale to tylko moja opinia.

Sam zaluje i jestem zdania (jak kolegia spider z prspn) ze lepiej 10 tys
prawdziwych kibicow niz 20 tys z idiotami.

No i co? Poszły jakieś szyby? Ano poszły, niestety wśród 30
tysięcznego tłumu nie trudno znaleźć debila, który rozwal wszystko co
mu na buta się nawinie.
Ale przemarsz z Łazienkowskiej na Plac Zamkowy wyglądał imponująco.
Tak się właśnie bawi stolica! I prawdę mówił Czereszewski, że mogą się
od nas uczyć i Lechici i Wiślacy. Zabawa w iście europejskim stylu.


Rozumiem Twoja milosc do Legii jako zespolu, ale jak podaje Rzeczpospolita:

Policja: ekscesy kibiców świętujących mistrzostwo Legii

Powybijane szyby w witrynach sklepowych i pociągach, 57 zatrzymanych oraz 27
interwencji funkcjonariuszy w śródmieściu Warszawy - to wstępny policyjny
bilans świętowania wczoraj wieczorem przez kibiców zdobycia tytułu mistrza
Polski przez Legię. "Straty jeszcze są nieoszacowane; cały czas spływają
informacje - powiedział rzecznik stołecznych policjantów Dariusz Janas. -
Najbardziej ucierpiała Starówka, gdzie wybito najwięcej szyb, zwłaszcza na
ul. Piwnej. Kibice wybijali też szyby w samochodach, skakali po dachach aut,
zniszczyli tramwaj" - dodał. Jedna szyba została wybita także w Pałacu
Prezydenckim. Jak informuje PKP, na stacji w Tłuszczu, w pociągu z Warszawy
do Małkini, wybito wszystkie szyby. W pociągu z Warszawy do Skierniewic
wybito wszystkie szyby i powyłamywano wszystkie półki. W składzie jadącym z
Warszawy do Nasielska wybito 13 szyb, zniszczono 12 siedzeń oraz wybito
wszystkie świetlówki.

Kibice tak okazuja swa radosc?
:((((

Pozdrawiam
Szuwaks

RADA WARSZAWY BRONI PRAWA PALACZY DO TRUCIA INNYCH!


Rada nie broni palaczy, zastanowcie sie nad egzekwowaniem proponowanego
zapisu.
Co to znaczy "zakaz palenia na przystanku"?
Czym jest przystanek?
Slupek, wiata?
Pod wiata czy obok?
Sam pale paierosy (choc nie przepadam za paleniem na ulicy) i wiem jak to
bedzie gdy zapale na przystanku.
Obok wiaty? OK, ale dym moze przemiescic se pod wiate.
I co wtedy?

Chcialbym zwrocic uwage na przepis o zakazie parkowania samochodow w
obszarze przystanku komunikacji miejskiej.
Jest on zapisany w Kodeksie Drogowym bardzo wyraznie.
I co z tego?
Na peczki moge podac przykladow, ktore swiadcza o tym gdzie wielu kierowcow
ma ten przepis.
I gdzie go ma Straz miejska i Policja Panstwowa powolana do egzekwowania
przepisow prawa.

Moze Empatia zajelaby sie takimi problemami, ktore maja szanse na ich
likwidacje.
Powoli zaczyna mi sie ona kojarzyc z mieszaniem powietrza.
Pomysl na zagospodarowanie drewna wypelniajacego okna witryn sklepowych
podczes "szczytu" byl niezly.
Ciekawe czy ktos przekazal deski i plyty z drewna na psie budy.
Jakos nikt tego nie raportuje.

Uwazam, ze decyzja Rady Warszawy przeciwko propozycji Empatii byla sluszna.

Nie, (pyskowka niepotrzebna) uwazam, ze paranoja jest reklamowanie w taki
sposob Warszawy.
jesli kontaktowano sie z jezykoznawcami (ja nim nie jestem) powinni
przewidziec dwuznacznosc znaczenia.
Jesli chodzi (post wyzej) o reklamowanie w ten sposob NY czy LA, to
chcialem
niesmialo zauwazyc , ze sa to strony przeznaczone dla Amerykanow w _ich_
jezyku.


Do zagranicznego turysty najlepiej trafiaja slogany ktore on zna i z ktorymi
na co dzien  ma do czynienia.
Tak samo jest we Wloszech np. w sklepach "mowimy po polsku", w NY "polska
kielbasa" takbliczka w witrynie sklepowej  itp itd my dla nich i oni dla nas
:)

pozdrawiam maciek

ps. nie zamierzalem wchodzic z toba w jakakolwiek pyskowe i dlatego takie
cos :) na koncu postawilem

Mam nadzieję, że porządnie wam tam wp**rd*l*.


lepiej nie, bo zaczna krzyczec, jaki to faszysm ta gospodarka rynkowa i
wolny demokratyczny kraj (w ktorym policja probuje zapobiec rzucaniu
plyt chodnikowych na prywatne samochody i w witryny sklepowe)

zrobia z siebie wielkie ofiary i meczennikow...

Kupilem sobie takowe w sklepie w Sopocie. Wydatek byl dla mnie wtedy bardzo
duzy (okolo 7 milionów starych złotych za parę małych kolumn - rok około
1993). A ze mam sluch bardzo wyczulony stwierdzilem, ze jedna kolumna na
basach za przeproszeniem 'pierdzi'.

Sporzadzilem dokladny opis usterki i pognalem drugiego dnia do sklepu z
reklamacja. Przyjeli i wyslali do Warszawy.

Po dwoch tygodniach sprzet przyszedl z adnotacja: "Sprzet sprawny, trzyma
parametry, serwis niczego podejrzanego nie uslyszal".

No to sporzadzilem jeszcze dokladniejszy opis, dodatkowo zalaczajac do
kompletu plyte CD z utworem, na ktorym najbardziej bylo slychac usterke.

I znowu sprzet po 2 tygodniach wrocil z Warszawy z adnotacja, ze wymienili w
nim jakis glosnik niskotonowy. Niestety znowu to samo. Odnioslem do sklepu
kolumny.

Na nic zdaly sie moje tlumaczenia, ze jak glosniki moga trzymac parametry,
skoro JEDEN z nich ma biegunke a drugi nie. W sklepie kazali mi brac
glosniki, bo oni trzeciej reklamacji nie przyjma. Mimo to glosniki w sklepie
zostawilem.

Jako, ze wtedy o istnieniu PIH i jej skutecznosci w takich sprawach jeszcze
nie wiedzialem, wysmarowalem faks do centrali KEF'a w UK, kopie wysylajac do
sklepu.

Nie minela godzina a dostalem odpowiedz faksem. Ze im przykro, ze w ich
autoryzowanym serwisie pracuja ludzie, ktorym slonie depcza po uszach i ze
zostalem tak potraktowany. I mam podac im swoj adres domowy. Nie wiedzialem

Nazajutrz o godzinie 9:00 budzi mnie dzwiek dzwonka do drzwi. Kurier. Z nowa
kolumna. Za friko. Szczeke musialem zbierac z podlogi.

Polecialem do sklepu po zostawione tam kolumny. Wydano mi je, ale kierownik

do centrali producenta i ich obsmarowac. Usmiechnalem sie tylko i wyszedlem.

Krotko po tym zdarzeniu sklep wymazal napis na witrynie sklepowej
"Autoryzowany dystrybutor KEF". Moze cofneli im licencje, nie wiem. Kilka
miesiecy pozniej sklep splajtowal.

Oczywiscie dwie kolumny sa sprawne DO DZISIAJ. Trzecia kolumne, ta wadliwa,
jako ze byla w zapasie - otworzylem aby zobaczyc jak jest zbudowana.

Jakiez bylo moje zdziwienie, kiedy zorientowalem sie, ze zaklocenia przy
odtwarzaniu byly spowodowane... wadliwym skreceniem kolumn, ktore zapewne
powstalo jeszcze w fabryce. Po prawidlowym skreceniu scianek kolumna zagrala
wreszcie czysto.

Wniosek z tego, ze serwis w Wawce nawet nie pofatygowal sie z rozkreceniem
tej kolumny.

I teraz mam 3 kolumny.

Minelo 10 lat. Czy w Polsce w ciagu tych 10 lat zmienilo podejscie do
konsumenta zgodnie ze wzorem z Niemiec i UK?

Moim zdaniem jest coraz gorzej.

Dobranoc.

Arek, Gdynia

Gazeta Wyborcza
Czym tak naprawdę żyje statystyczny Polak?

W dzisiejszym artykule zadajemy sobie proste, a jednocześnie bardzo skomplikowane pytanie. Czym tak naprawdę żyje przeciętny Polak?

Naszym bohaterem będzie pan Sławomir z Radomia. Jest on żonaty, ma dwójkę dzieci. Liczy sobie już 41 lat. Codziennie dojeżdża do Warszawy swoim Polonezem - pracuje jako monter kosiarek w jednej z fabryk. Jego żona zajmuje się domem, a niskie zarobki męża zmuszają ją do oszczędzania - tą sztukę opanowała do perfekcji. Jego dzieci uczą się średnio - starszy syn, Michał wpadł w nałóg alkoholowy z którego po pewnym czasie wyszedł, a Adam jest zwyczajnym chłopcem, który musi czasem dorabiać roznoszeniem ulotek.
Synowie skarżą się na poziom edukacji oraz brak poświęcenia uwagi jednemu uczniowi.
Z naszym bohaterem przejechaliśmy drogę do pracy - przejazd samochodem przez dziurawą jednopasmową dróżkę jest prawdziwym wysiłkiem dla każdego podwozia. Nawet nasz, wydawać by się mogło dobry samochód zawodził w niektórych momentach. Czy tak powinna wyglądać droga do stolicy państwa? "Zarabiam mało, czasem nie starcza nam do "pierwszego", na szczęście Michał już się wyciągnął z tego bagna i za rok idzie do pracy. Boję się trochę o rodzinę - w okolicy grasują bandyci, demolują witryny sklepowe i okradają mieszkania. Nie dawno jeden psychopata próbował odkręcić zawór gazowy w bloku, tak jak to miało miejsce dwa lata temu w Gdańsku - na szczęście policja udaremniła jego próbę. Znam parę osób, które doświadczyły problemów z policją, jednakże ona kilka razy ratowała mi życie. Mieszkam na takiej niezbyt spokojnej dzielnicy, Radom to nie jest miasto moich marzeń, lecz tutaj się urodziłem, tutaj się wychowałem i nie mam innych perspektyw na życie.
Co takiego oczekuję od nowych władz? Lepszej konstytucji i lepszego prawa. Przydałyby się jeszcze autostrady, ale w tym skorumpowanym kraju nie da się tego chyba przeprowadzić." - kończy.

Zostały wspomnienia, a całość nabrała charakteru miejskiej legendy. Dlatego
Michał Frydrych proponuje tak rozbudować kwiaciarnię, by kształtem i żółto-
czerwonymi kolorami przypominała tramwaj, który nieoczekiwanie wjechał w kwiaty
(a potem w kraty chroniące witryny mięsnego). Inwestycja byłaby niewielka, a w
Warszawie doszłoby nowe miejsce magiczne warte pokazywania przyjezdnym,
zwłaszcza Miłośnikom Komunikacji Miejskiej.

http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,3416492.html

Muzealny Oskar za wystawę o COP-ie
Magdalena Mach
2008-05-22, ostatnia aktualizacja 2008-05-23 08:33

Pielgrzymki muzealników z całej Polski jeżdżą do małego muzeum w Stalowej Woli, żeby zobaczyć, jak można przyciągać publiczność, zwłaszcza młodzież. Minister kultury uznał ekspozycję "COP dla przyszłości. Ludzie - przemysł - architektura" za jedną z najlepszych w kraju i nagrodził Sybillą - muzealnym Oscarem.



Muzeum wcale nie musi być smutne, nudne i zamknięte w czterech ścianach - Lucyna Mizera, dyrektorka Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, stara się to udowodnić każdym nowym przedsięwzięciem. - Przyjeżdżają do nas autokary muzealników z całej Polski, nawet z Gdańska i Gdyni, żeby oglądać wystawę o COP-ie - mówi Mizera. Właśnie świętuje sukces: Muzeum Regionalne w Stalowej Woli znalazło się w gronie laureatów ministerialnego konkursu "Wydarzenie Muzealne Roku. Sybilla 2007". To najbardziej prestiżowa nagroda w polskim muzealnictwie.

Podróż do przeszłości

Muzeum w Stalowej Woli otrzymało I miejsce za multimedialną wystawę "COP dla przyszłości. Ludzie - przemysł - architektura" w kategorii "Wystawy historyczne, biograficzne i literackie". Z propozycją ze Stalowej Woli przegrała wystawa z Muzeum Narodowego we Wrocławiu i wspólna wystawa Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Archiwum Państwowego w Krakowie i Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, a także z Muzeum Zamkowego w Malborku.

Trzeba mieć nie lada wyobraźnię, żeby stworzyć atrakcyjną wystawę poświęconą tak niewdzięcznej dziedzinie jak historia gospodarcza. Jak opowiedzieć młodzieży, jak powstawał i rozwijał się Centralny Okręg Przemysłowy, żeby chciała słuchać? Trzeba przemawiać jej językiem. - Dlatego połączyliśmy 700 eksponatów w ciekawej aranżacji z multimediami: filmami wyświetlanymi w salach kinowych, interaktywnymi panelami, fotoplastykonami. Chcieliśmy podziałać na emocje widzów. Wystawę zwiedza się bez przewodnika, można wszystkiego dotknąć, wszędzie zajrzeć, dlatego młodzież świetnie się na niej bawi - mówi dyrektorka muzeum. Zwiedzanie zajmuje trzy-cztery godziny. Wystawa poświęcona COP-owi to jedno z największych dotychczasowych przedsięwzięć Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Wykorzystuje nie tylko archiwalne filmy i fotografie - zarówno wielkoformatowe, jak i te umieszczone w fotoplastykonie - ale także pozwala na małą podróż do przeszłości i spacer po stalowowolskiej ulicy z lat 30. XX w. zrekonstruowanej we wnętrzach hali przy ul. Hutniczej 17 w każdym detalu, z charakterystycznymi witrynami sklepowymi i płytkami chodnikowymi. Wystawa czynna będzie do końca tego roku, a żeby zachęcić do jej odwiedzenia, muzeum uruchomiło stronę internetową: www.cop.stalowawola.pl.

Przełamywanie muzealnych stereotypów

Podczas tegorocznego rozdania nagród w konkursie "Wydarzenie Muzealne Roku" Muzeum Regionalne w Stalowej Woli aż trzykrotnie wywoływane było po odbiór konkursowych laurów. Oprócz I nagrody Lucyna Mizera przywiozła z Warszawy dwa wyróżnienia: w kategorii "Programy edukacyjne, oświatowo-wychowawcze i promocyjne" za "Galerię przez dotyk", program edukacyjny dla osób z dysfunkcją wzroku, i w kategorii "Dokonania z zakresu zarządzania i organizacji" za organizację wystawy stałej "Narodziny Stalowej Woli 1938". Ekspozycja wnętrz w stylu art déco.

"Galeria przez dotyk" to kolejny pomysł na przełamywanie muzealnych stereotypów: ekspozycja nie musi być zamknięta za szybką z tabliczką "Nie dotykać". Podczas ubiegłorocznego pleneru artyści z Polski i Ukrainy stworzyli specjalną ekspozycję rzeźb dostosowaną do percepcji osób niewidomych. Towarzyszą jej materiały informacyjne pisane alfabetem Braille'a, a także objaśnienia mówione do emitowania przez indywidualne odtwarzacze mp3.

- Pomysł, aby stworzyć muzeum bez barier, zrodził się, gdy obserwowałam zakłopotanie na twarzach osób niepełnosprawnych, kiedy pracownicy muzeum wnosili je po schodach na wózkach. Zakupiliśmy platformę przy schodach i schodołaz, które są bardzo często w użyciu. W ten sposób pokonaliśmy bariery architektoniczne. Kolejny etap otwierania muzeum dla osób niepełnosprawnych to stworzenie "Galerii przez dotyk", a dwoje naszych przewodników zna język migowy - opowiada dyrektor Mizera.

Efektem wszystkich tych działań jest to, co w muzeach rzadkie - wzrost frekwencji. Od stycznia do kwietnia 2008 stalowowolskie muzeum odwiedziło już 10 tys. widzów.

Pani dyrektor nie ma zamiaru spocząć na laurach - chce pokonywać kolejne mury i dotrzeć do wszystkich tych, którzy do muzeum nie chodzą. - Od września wychodzimy z wystawami do ludzi, do centrum miasta. Stanie tam wystawa wielkoformatowych fotografii - zapowiada. Muzeum pracuje także nad stworzeniem atrakcyjnej wystawy archeologicznej.

W Muzeum Regionalnym w Stalowej Woli zatrudnionych jest 21 osób. Dotacja z urzędu miasta pokrywa tylko 60 proc. kosztów działalności muzeum, resztę placówka zdobywa sama: stara się o granty z Unii Europejskiej, zabiega o sponsorów i zarabia na biletach.
Źródło: Gazeta Wyborcza Rzeszów